ساعاتی بیشتر به پایان سال ۸۵ باقی نمونده! الان که مشغول نوشتن هستم فقط یک ساعت و پانزده دقیقه تا پایان روز ۲۹ اسفند ۱۳۸۵ باقی مونده! و فقط چیزی حدود ۳ ساعت هست که رو هوا می مونه و نه متعلق به ۸۵ هستن نه ۸۶ ...
قرار بود که تا امروز من هم بهترین هام رو اعلام کنم. هرچقدر که این کار برای بقیه سخت بود برای من خیلی سخت تر هست! چون من که نویسنده بودم نسبت به بیشتر نوشته هام یه حس مخصوصی دارم و دوستشون دارم حتی اونایی که ممکنه برای بقیه اصلا مفهومی نداشته بوده...
پس انتخاب برای من خیلی سخت تره ولی یه چیزایی رو انتخاب کردم بالاخره
اگر بخوام رده بندی شده انتخاب هام رو بگم:
در قسمت سینمایی باید بگم با اینکه تقریبا همشون رو دوست دارم ولی به عنوان بهترین "بهرام بیضایی و مسافرن" رو انتخاب می کنم. در رده ی دوم هم "به اندازه ی همه ی گوزن ها به یادت خواهم بود". البته خودم بهترین نقد سینمایی رو "سیریانا" اعلام می کنم
در قسمت موسیقی هم "عشق ممنوع"
در بخش سفرنامه: "جاده ها"
در بخش داستانی: "شب های خوش رنگ تهران"
انتخاب های بعدی رو هم بدون اعلام بخش های مرتبط می گم(فکر کنم که مشخص باشه که هر کدوم متعلق به چه گروهی می تونن باشن). بدون قائل شدن اولویت و فقط از آخر به اول:
۱- امروز و مکانیک آماری (۷-۸-۱۰ باری بعد از نوشتنش خوندمش) 
۳- یاد گذشته 
۵- بد 
۶- مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم 
۷- سکوت 
۸- پایان نرگس 
۹- آزاد شد
۱۰- همیشه آماده باش 
(یکی دیگه هم اون آخرا بود چون نمی خوام تعداد اعداد از ۱۰ بزنه بالاتر جدا می گمش: "منو ببخش" 
)
حالا:
بهار اومد گلا وا شد
دل ما باز خاطر خواه شد
بهار اومد هوا خوبه
نگار من چه محجوبه
بهار بازم بیا عشقو بیارش
بده هر یاری رو دست نگارش
....
سال نوی همگی مبارک
برای تک تکتون آرزوی بهترین ها رو می کنم 
پاسخ نامه:
به مهدی: سلام
به دیوونه: ها؟!
به پویان: واه واه خدا به دور
به غزال: غزلب جون من خودم شاهد بودم قربونت برم چرا قلبت پر پری شد آخه؟ ولشون کن بی شعوریشونو می رسونه خودمم نظر دادم دیگه
به نعیم:
به شتری به نام بلاتریکس: خوب پیداش می کردی بهم می گفتی کدوم بوده
به حرومزاده: قربان شما 
(حسودی به چی آخه؟ 
)
