فکر کن استادت بذارتت سر کار 
آقا ما دیروز نرفتیم و به بهانه ی بدی احوالات کنسل کردیم
امروز تشریف بردیم
نشستیم و کار و بار رو انجام دادیم و مشغول تاکسی کردن بودیم که همین جور که اون ته مه ها رو هم نگاه می کردیم استاد گفت: "اونجا رو می بینی(ته باند۳۰ یه چیزی داشت دود می کرد)؟ " با یه حالت تاسف بار و ناراحت کننده ای ادامه داد: " هییی توروخدا ببین!! دیروز اونجا هواپیماهه خورده زمین هنوز که هنوزه داره می سوزه" و باز هم یه نفس عمیق به نشانه ی تاسف...
من: ای واییی کی شده؟
چه جوری؟ کدوم هواپیما بوده؟ 
استاد: مال ما نبوده. درست نمی دونم
من: یعنی چی شده آخه؟ سرنشین هاش چی؟ مردن؟
استاد: خبر ندارم دیگه....
یه کم از بحث منحرفم می کنه...
می ریم تو holding position و منتظریم تا ebraer پست take off کنه ...
حواسم به دود اون طرف هم هست...
بالاخره نوبت ما می شه میریم سر باند و آماده ایم...
استاد: خیلی ناراحت شدی اون خبرو شنیدی؟
من: خوب به هر حال آدم ناراحت می شه ولی خوب تو این کار این چیزام پیش میاد دیگه...
استاد: آفرین 
واقعا که.... یعنی تو اون لحظات تو دلش چقدر می خندیده!! چه جوری می تونست انقدر جدی باشه؟ 
من اگر بودم همونجا قاه قاه زده بودم زیر خنده می گفتم بچه تو چقد ساده ای...
ولی تو دیبریفینگ بهش گفتم: کاپتان حالا دیگه منو می ذارید سر کار؟ 
باشه... من ساده ام همه چیو باور می کنما 
این اصلا کارش همینه.مثل اون دفعه که اون یکی رو گذاشته بود سر کار. اون روز که سر ملخ خونی بوده و به طرف گفته بوده دیروز اینجا سر یکی از maintenance ها با ملخ کنده شده پرت شده اونجا(جاشم با انگشت نشون داده)... یارو هم اول هاج و واج مونده بوده تا بعد فهمیده موضوع از چه قراره و ...
ولی امروز بعد از ۷ روز که قسمت نشده بود پرواز کنم پرواز یه حال خوبی داشت نمی دونم شاید هم بیشتر حالش به touch and go های پشت سر embraer بود که خیلی حال می داد. نمی دونم چرا آخه؟ اون چه ربطی به من داره؟ نمی دونم ولی حال می داد دیگه 
مخصوصا اونجایی که دوتایی از جلوی هم رد شدیم. اون بعد از take off داشت left turn می زد و منم می خواستم وارد traffic pattern بشم که جلوی هم بودیم
نمی دونم اینembraer ها امروز چرا انقدر بمال برو (touch and go ) راه انداخته بودن. خجالت نمی کشن با اون هیکلشون قاطی ما فسقلیا؟!همیشه مثه بچه آدم میومدن و می رفتن دنبال کارشون ها...
اینم عکس یکی از همونا که امروز همراه ما touch and go می کرد
می گه: خوب اینجا اگر موتورت بره چی کار می کنی؟
می گم: اممم خوب یه جای مناسب گیر میاریم میشینیم دیگه
می گه: خوب جای مناسب اینجا کجاست؟
می گم : خوب یه جای تقریبا صاف و صوف
می گه: خوب کجا؟ مثلا اینجا جای صاف و صوف پیدا کن ببینم
یه کم اینور اونور رو نگاه می کنم می گم: خوب اینجا که کوهه اونجا که نمی شه اونور که ... البته تو جاده هم می تونیم بشینیم ها ولی خوب اینجا که جاده هم نیست
می گه: تو می تونی تو جاده بشینی؟
می گم: خوب من که نه... ولی بالاخره یه کاریش می کنیم
می گه: آره گریه می کنی می گی مااااامااااان ماااااماااان( حالا همین طور هم که داره اینا رو می گه ادای منم مثلا در میاره که دارم می زنم تو سر و کلم)
گذشته از شوخی هایی که گاهی می کنه بعضی وقتا هم تهدیداش جدیه. دعواهاش نمی دونم جدیه یا نه البته فکر کنم جدی باشه ولی خوب تا حالا که کتک نخوردم 
فقط تهدید شدم ولی گویا یکی دیگه از بچه ها کتکه رو هم خورده (کتک که نه در واقع یه پشت دستی)
امروز اشتباه زیاد داشتم اما حس می کنم توی landing بهتر شدم. ولی بازم گفت چرا حرف گوش نمی کنی؟ نگهش دار
بابا من نگه می دارم 
خودش واینمیسته
اون اول کار هم که گفت: این یه توطئه است من مطمئنم شما چهارتایی تون با هم دست به یکی کردید آره این یه توطئه است می خوایید منو بکشید. معلومه از قبل برنامه ریزی کردید. چرا trim نمی کنیییییییییییییید؟
بابا مهلت بده به خدا trim می کنم
بد بودم خودم می دونم اما اون گفت برای راید هفتم بد نبود
این ایندیا دفعه ی قبل دختر خیلی خوبی بودا ولی امروز به نظرم خیلی لش شده بود حتی از اون پسره ی پرروی بی تربیت(یعنی چارلی) هم پر رو تر شده بود. البته استاد فرمودند این بیچاره که کاری نمی کنه خودت ....
تا سولویی نصفش گذشت.... نمی دونم می تونم راید ۱۵ رو سولو برم یا نه...
امیدوارم که بتونم
....
پی نوشت:
بی جهت منتظر یه خبرم
نمی دونم چه خبری
ولی منتظر اون خبرم
درحالی که اصلا کسی بهم وعده ی خبری رو نداده
من چمه؟! منتظر چیم؟!
