پایان 72 ساعت

 

گویا ۷۲ ساعتشون بالاخره رسید(دیروز)

الحمدلله رب العالمین که فیبر نوری هم نشده اما خوب چه فایده که ...

خلاصه که اینجوری

اما مطلب بعدی اینکه من هرگز و هرگز از استاد و درس و هر کوفتی که همه شانس داشتن نداشتم

اینم از جامد۲ که هنوز که هنوزه درسی داده نشده و ما خودمون باید این کار رو بکینم! مخم ترکید انقدر ترجمه کردم و مچم در اومد انقدر نوشتم! تازه هنوزم تموم تموم نشده تازه ترشم اینکه هنوز کلی باید وقت بذارم بعدش بخونم که آماده ی ارائه دادنش بشم. اونم چه موضوعی؟! پادفرومغناطیس!!! تو ۶۰ تا کتاب هم که بگردی نهایتا ۳ یا ۴ صفحه درباره اش نوشته باشه تازه اگر نوشته باشه...

اون یکی هم از آزمایشگاه فیزیک مدرن که ملت در گذشته چه جوری گذروندن(بدون اینکه حتی یه گزارش کار تحویل داده باشن) و حالا پوست ما داره کنده می شه ...

خلاصه که نگم دیگه بهتره... آخه این فقط یک در هزارشه...

---

پی نوشت:

به کامنت های قبلی هم پاسخ داده شد

72 ساعت!؟!

 

می گن ۷۲ ساعت قطعه ...

این ۷۲ ساعت کی تموم میشه خدا می دونه! الان ۷ روزه که ۷۲ ساعت نشده و تلفن ها همچنان قطع می باشد. یحتمل سیستمی که توش زندگی می کنن یا همون دنیاشون با سرعت خیلی کم حرکت می کنه که زمان انقدر کند می گذره!

گویا دارن خطوط رو فیبر نوری می کنن  و این یعنی خداحافظ ADSL ...

خلاصه که اینم از مزایای پشرفته شدن.

خوب می شه روی wireless فکر کرد اما فعلا فقط فکر

فعلا که تو خونه اینترنت ندارم.الانم از تو سایت دانشگاه دارم آپ می کنم. من آخر شانسم به خدا... اومدم اینجا از اینترنت استفاده کنم اینجا هم مشکل داشت و سرعت انقدر پایین بود (در حد مرگ) که ۳ ساعت طول می کشید یه کاری کنی! تازه  الان یه کم بهتر شد که البته همین الان دیگه کلاس نانو شروع می شه و باید بدو ام برم

---

پی نوشت:

فرصت نیست کامنت ها رو جواب بدم