از اول هم گفتم فردا زنگ می زنن می گن شما پرواز زنجان دارید(البته با همون لحن و صدا)
خوب دیگه چی کار می شه کرد باید خوابید دیگه 
البته من واقعا فکر نمی کردم که کار خیلی غیر عادیی کرده باشم 
اما خوب وقتی تعریف کردم کلی خندیدیم
بعد از ابهر به استاد گفتم: یه کم پرواز با شما (لطفا اگر می شه)
واسه خودم آجیل دراوردم و شروع کردم به خوردن البته به اونم تعارف کردم ولی زیاد برنداشت تازه بهش گفتم می خواید براتون پسته پوست بکنم؟(الکی) که توضیح داد صبح که میان صبحانه حسابی می زنن تو رگ و تا ناهار دیگه معمولا چیزی نمی خوره. دیگه صحبت هم زیاد کرده بودیم و حرفی هم که نداشتیم. آخه دیگه پرواز این مسیر هم که حرفی واسه گفتن نداره. خوب منم گرفتم خوابیدم 
مثلا پی آی سی بودم. انگار استادم و پروازو دادم دست شاگردم خودم خوابیدم (البته من اصلا همچین چیزی به فکرم هم نرسیده بود ولی وقتی داشتم تعریف می کردم که پرواز چطور بود یکی دیگه همچین نظری رو داد)
هر از گاهی هم حواسم بود بیدار می شدم. می ترسیدم دهنم باز بمونه
ولی خودمونیم یه ۲۰ دقیقه ای که کامل لالا تشریف داشتم بعد هم که بیدار شدم و یه کم این ور اون ور و نگاه کردم و اوضاع اومد دستم دوباره یه چند دقیقه ای باز خوابیدم
بیدار که شده بودم داشتیم برمی گشتیم. استاد گفت فهمیدی من دور زدم؟ گفتم نه خواب بودم اصلا نفهمیدم
گفت آره منم یه جوری دور زدم که نفهمی یه وقت بیدار نشی. ببین انقد بنک گذاشته بودم(نشون داد چقدر)
آخی چه مهربون واقعا. به قول یکی می گفت حالا اگر ما بودیم (یعنی پسر بودیم) همچین دور می زد و بالا پایین می کرد هواپیما رو که مخمون بخوره به سقف از خواب بپریم
حالا قبلش یه جا هم همچین الکی یه تعارف کردم بهش گفتم شما اگر خسته اید خوابتون میاد بخوابید که گفت دیشب ۱۱ ساعت خوابیده ... منم گفتم ئه خوب پس خوبه من ولی خیلی کم خوابیدم و ...
البته خودم دلم نمی خواست بخوابم چون احساس می کنم خوب اون مدت پروازم رو از دست دادم ولی واقعا چیزی برای به دست آوردن وجود نداره دیگه تو اون مسیر تکراریه حال به هم زن 
پ.ن: ماجرا داریم با این برنامه ی پرواز نوشتن ...
پی نوشت:
هی هر دفعه اومدم آپ کنم یه چیزی شد نشد...
وگرنه که من قصد داشتم آپ کردنم رو مثل گذشته مرتب کنم
یه چیزی هم می خواستم بنویسم در وصف یه سری آدما که حالا بعدا می نویسم دیگه
